મનીષા

   કૃષ્ણ ! ચરણે તવ નમું નિરંતર ,

   મદનમોહન !હે ગિરિધારી !

   તુજ દર્શન પર વારિ જાઉં ,

   હે મુરલીધર,!બનવારી !

   વંકાયેલા મુખ પર શોભે ,

   મુકુટ ,મોરપિચ્છ-ધારી !

   હાથો માં સોહે છે કંકણ ,

   મનમોહન હે ત્રિપુરારી !

   વૃદાવનમાં બંસીબટ પર .

   બંસરીમાં એક ફૂંક મારી !

   ગોપ-ગોપી સંગ રાસ રચાવ્યો ,

   વચમાં સોહે રાધા દુલારી !

   "બેલા" મુગ્ધ બનીને નીરખે ,

    ઓ કાન્હા ! લીલા તારી !

    બની રમમાણ તુજ ભજનમાં ,

    પામીશ કૃપા ,ઓ મનહારી !

                     બેલા\૩૧\૫\૨૦૧૩\૩.૪૫.પી.એમ.

ગરૂડાધીશ

    તારે દેશ આવવા 

    મારો પાસપોર્ટ તો તૈયાર જ છે 

    મારા શામળા !

    તારા વિસાની વાટ જોઉં છું:

    તારો દૂત થાપો મારે એટલીવાર !

    તું ગરુડે ચડીને લેવા આવીશને ;

    મારા શામળા ?

    વિમાન વિના તો કેમ અવાશે ?

    તારા ગરુડની મજબુત પીઠ ઉપર 

    હું સહેલાઈથી સમાઈ જઈશ ;

    તારો હાથ થામીને  !

    એંધાણીઓ  આપી આપી આમ તડપાવીશ માં ;

    મારા શામળા !

    મારે તો રુમઝુમતા ,"બેલા"નાં ફૂલથી તારી સાથે રમતા રમતા 

    તારે દેશ આવવું છે ;

    માટે તો પાસપોર્ટ,પેટી ,બધું ય તૈયાર રાખ્યું છે;

    મારા શામળા!

    બસ ,ગરુડની પાંખોના ફફડાટની વાર છે .

                                       બેલા\૨૧\૪\૧૩\૧૧.૫૫પિ.એમ. .

તેડાં

   તારા વિમાનની ઘરઘરાટી મને સંભળાય છે 

                 મારા શામળા !

   લેવા આવે છેને ?

   હું તો તૈયાર જ છું;

  "બેલા"ની માલા સાહી હાથમાં :

   તને વધાવવા .

  ચાલી નીકળીશ તારી સાથે 

  તારા હાથમાં હાથ પરોવીને :

  એક પલ પણ તને ખોટી નહી કરું ;

            મારા શામળા !

                         બેલા \૧૯\૪\૧૩\૪.૪૫.પી.એમ.

યુગ્મ રંગ

       વસંત આજ મ્હોરી મ્હોરી રે 

       કેસુડાં સંગ ફોરી ફોરી રે .

      વન-ઉપવન સજ્યા ઓઢી ,

      રંગ બે રંગી ફૂલ ચુનરી રે .

      ભમરા ગુંજ્યા ,ને ,ફરી વળી ,

      ફૂલવેલ સમી આ તીતલિ રે .

      સંદેશ આવ્યા ,પિયુ-મિલનનાં 

      લઇ ગુલાલ, સજી ગોરી રે ,

      વ્હાલાના આગમના એંધાણે

      ભરી કેસરિયા કુંડી રે .

     ગોપી-કાન્હા સંગે રાચી 

     લલીતા-સખી ,રાધા ગોરી રે .

     નીરખી રંગ-રસિયા જોડી 

     "બેલા" ડોલી ,ઝૂમી રે .

                       બેલા\૨૪\૩\૧૩\૮.૪૫.એ.એમ.

ચોસર \ ચોપાટ

      ચોસર એટલે ચારે બાજુથી સ્રરો !

      ચોપાટ એટલે ,ચારે બાજુથી પડો.!

      ચોસર રમવા ,શકુની જેવી 

      કપટી બુદ્ધિ અને આંગળાની કરામત જોઈએ .

      અધર્મ જોઈએ 

      ધર્મ ચોસરમાં હારે છે .

      સત્ય અને શાલીનતા શરમાય છે .

      જીવનમાં ચોસરની બાજી ખેલવી 

      એટલે જિંદગી હારવી .

      આનંદ ,ઉલ્લાસ ,શાંતિ હણવી .

      ખેલ ખેલવો જ હોય  

               તો 

      સંતાકુકડી-થપ્પો ખેલો,; શામળા સાથે :

      "એ" પાવરધો છે એમાં !!

      "એ"ના હાથે પકડાઈને 

      થપ્પો લેશો બરડામાં ,

                તો 

      ઉદ્ધાર થઇ જશે આતમનો !

       પાસા અને સોગઠાં 

      અવળાં-સવળા કરવાને બદલે 

      તુલસી-રુદ્રાક્ષના મણકા ફેરવો 

                    અને 

      અનુભવો, પરમશાંતિ જીવનમાં .!

                                     બેલા\૨૨\૩\૧૩\૩.૪૫.પી.એમ 

શીવ

    શીવ ભોલેનાથ,શીવ રુદ્રહાક .

    શીવ સ્મશાનવાસી 

    શીવ ભસ્માંગધારી 

    જટાધારી જોગી શીવ .

           એ શીવ 

     શોભાવે ,સૌન્દર્ય-શિરમોર બીજ ચંદ્રને 

     ધરી મસ્તકે ,મુકુટ રૂપે .

     વહાવતા ગંગા શાશ્વતી ,શીવ 

     કાલસર્પ વિજયી શીવ.

     ઈડા,પિંગલા સુષુમ્ણા,અને,

     સત્વ,રજસ,તમસના વિજેતા શીવ. 

     અજન્મા ,અનાદિ-અનંત શીવ .

     ભુત-પ્રેત સંગે વિહરતા 

                પણ 

     વામાંગે સ્થિત ઉમાને 

     હર્ષાવતા શીવ 

     અઘોર તપસ્વી, છતાં 

     નૃત્યના આદ્ય દેવ શીવ .

     લાસ્ય-તાંડવ વચ્ચે 

     હાસ્ય-રુદ્ર્તા વચ્ચે 

    સમતુલા ધરાવતા શીવ .

               એથી જ 

     દેવાધિદેવ -મહાદેવ છે 

                  શીવ .

                        બેલા\૧૦\૩\૧૩\૪.૦૦ પી.એમ 

તારે દૂર દેશ

    મારી આંખ્યુંની દાબડીનાં રટન ખોવાણાં 

   મારગ સૂઝે ના ને પગ જોને અટવાણા .

   માયાના જંગલ ને મોહના તમરાં

   ક્યાં યે ના ગનાનનાં આગિયા ઝબકાણા 

   મને દોરે કુણ તારે દેશ અંતરાળા ?

   વ્હાલા ભાંગજે ભીડ ને દેજે હામ ધારણા .

  ઝાલ હાથ મારો ,ને પગ દંડીએ ચડાવ મારાં વ્હાલા 

 મેળાપે તુજને ધરીશ મારાં શામળા ,

 હાથે ગુંથેલ આ "બેલા"ની માળા .

                             બેલા\૮\૩\૧૩\૧.૨૦પિ.એમ 

તુમ્હે દેખતી હું તો લગતા હૈ ઐસે-સોંગ

 "તુમ્હારે લીયે " સંજીવ કુમાર અને વિદ્યા સિન્હા નું  ગીત છે ":અગર તુમ હો સાગર ,મૈ બહેતી નદી હું "

કાનાની ગમ્મત

    તારી છાયામાં વહી જાય જિંદગી મારી ;

    એટલી આશ મેં તો કાના ! ઉરે ધારી ,

    મુસીબત તો ભલે આવે ;ને થાય ઝખ્મો ભલે ;ભારી 

    હસતાં ઝીલાય પાલવડે ,ઉમ્મીદ મારી .

    મને તો ગમે છે એ ય ગમ્મત તારી ;

    કે છુપાઈ જાને તું મને ધક્કો મારી ,

    સતત શોધું હું તુંને તારી જ મેડીમાં ,

    ને તું ખટકાવે  મુજ હૈયાની બારી ! 

    કર જોડીને ઊભી તારે દ્વારે ,"બેલા" ,

    આશિષ દેજોગી ! તો હું તારી ઉપકારી . 

                                            બેલા\૧૦.૩.૧૯૮૪\૯.૪૫પિ.એમ. 

यार का करम

     दिले बेकरार में क्या ख्याल आ गया है 

     हँसते हँसते आँखों में पानी आ गया है |

  

    पुरनम आँखों की कसम ,दिल डूबा जा रहा है 

    चलते चलते कोई हमे लुटा जा रहा है ,

    टूटे हुए दिल की हालत ना पूछो ,

    मयखाने में भी जाम खाली रहा है |

   पिलाते पिलाते जो टूटी सुराही ,

   सोचा, मेरे हमदम ,पास  आ रहा है 

   निगाहें जो फेरी ,तो टुकड़े जिगर के 

   तेरा नाम अब भी रटा जा रहा है |

  सब्र कर ले अब तू ,बोल उठी है "बेला",

  की तेरा यार तुज पे करम कर रहा है ||

                             बेला\१०/५/१९८४\१०.०० पी.एम्. 

અલિ ,જીસસ.હરિ

  અલિ ,જીસસ,હરિ 

  પુકારો ભલે જે નામે 

        "એને " પણ 

  સંબંધો તો એક જ 

  "એ" સર્વ-શક્તિમાનને જ ને ?

  દુઆ માગે છે સૌ "એ"ની 

  હાથ જોડીને કે ફેલાવીને .

  અને આભાર પણ માને છે ;

સૌ ઉપર નજર ઉઠાવીને .

 શો ફરક છે ;"એ"ની આરાધનામાં ?

 ઈબાદત ખો ,પ્રાર્થના કે માસમાં ?

 ભજવા તો છે;"એ "એક પરમ-તત્વને જને ?

  આમીન ! ;ઓ માય! કે ઓમ !

  શું ફરક છે શાંતિ પાઠમાં ?

            તો પછી ;

  શાં માટે આ ધર્મના નામે 

  નોતરાય  છે ઝગડા ?

  હણાય છે વિશ્વ-શાંતિને ?

  શાં માટે આ ઘમસાણ ?

જ્ઞાનની જ્યોત જલાવ ,

            હે 

 અલિ!,ઓ માય ! ઓ હરિ !

               બેલા \૩૦\૧\૨૦૧૩ 

                         ૭.૦૦ એ. એમ .

કુંતી અને નિયતી

    જીવન સંધ્યાના કેસરી,ગુલાબી 

               ઉજાસમાં 

   અવકાશને નીરખતી બેઠી છે કુંતી .

                વિચારે છે :

  શું રચ્યું જીવન નિયતિએ મારું ?!

  બાળપણમાં કૌમાર્ય છીનવ્યું,

   વરદાન રૂપી શ્રાપે ;

  યૌવન વહ્યું,પાંડુ રોગી 

  પાંડુ રોગી પતિ સાથે ,વનમાં .

  મોહાંધ -કામાતુર પતિએ 

         દીધું વૈધવ્ય .

  પતિ -સંગ પ્રયાણ પણ 

  છીનવાયું, શોક્યથી .

  બની ,કુરુપુત્રોની ઓશિયાળી .

  ધર્માદા રાજ્ય પણ ગયું ,

યુધિષ્ઠિરના ચ્સર-ખેલમાં !

નિયતિએ ફરી વનવાસ દીધો.

અંતે જીવન ટકરાયું ,-મહાભારતના યુદ્ધમાં .

શું નીયતીને આજ સુઝ્યું ?

મને જીવન-ધનની ભેટ આપવામાં ?

                      બેલા\૧૯\૧\૨૦૧૩ 

જીવન -નદી

   જીવન તો વહેતી નદી !

મૂળ સાથેના સંબંધો 

વહેતા જાય સરી .!

સંબંધો વ્હેણમાં ધપે ;

લાકડા જેમ તરે .

થોડો સમય જોડાજોડ 

અને છુટા પડે ,જ્યાં ;

ગોળ નદી ફરે !

જીવનનાં દરેક વળાંક પ્રે;

વહેતા સંબંધો છૂટે .

ફરી ન મળે ક્યાર ય ;

નદી પાછું વળી ના જુએ 

એમ જ જીવન પાછું વળી ના જીવાય .

અંતે મળે બેઉ પોતાના સાગરને .

                    બેલા\૮\૧\૨૦૧૩ 

                      ૯.૧૫.એ.એમ.

પત્ર

 

  ખોવાઈ ગયો એ પત્ર લખવાનો આનંદ !.

  પત્ર ,ઊર્મિઓનો ખજાનો .

આ ખજાનાનો આનંદ ,આ 

કમ્પ્યુટરની યુવાની કદીય યે નહી માણી શકે .

ટપાલીની રાહ જોવી ,પત્ર હાથમાં આવતાં જ 

વાંચવાની તાલાવેલી ,અને ,પછી ,

એક ખુણામાં છુપાઈ ,શાંતિ થી 

એ વાંચવાની લિજ્જત !

અક્ષરો ઉકેલવાની મહેનત !

            અને 

આનંદાશ્રુ સાથે ચૂમી ,

હૃદય-સંગમ કરવાની 

સુવર્ણ -તક !

ઈ -મેઈલમાં ક્યાંથી?

વડીલોએ સાચવેલાં એ પત્રો !

આજના યુગમાં ગત યુગની 

દર્શાવે છે ઝાંખી !

વડીલોના હ્રદય-સંબંધની ઝાંખી .

એ વખતના વિષયોની ઝાંખી .

             યુવાનો !

હાથેથી લખેલ પત્રો ,

ઈ મેઈલ કરતાં જીવંત છે 

એક વખત માણી જુઓ .

              બેલા\૧૪\૧૨\૧૨.

                         ૧૨.૧૦ પી.એમ. 

ઉત્સવ

 કોણે શોધ્યાં ઉત્સવોને ?

કેવાં ફૂર્તીલાં અને આનંદિત હશે એ જીવો ?!

ઉત્સવ એટલે ઉત્સાહ,સ્ફૂર્તિ 

ઉત્સવ એટલે આનંદમય સંમેલન ,

ઉત્સવ એટલે પ્રેમનું પ્રગટીકરણ ,

ફૂલૂ ધજા પતાકા  નૃત્ય,

સંગીત,ગાન સાથે 

ઉત્સવ એટલે હ્રદયોર્મિનું  આદાન -પ્રદાન .

આ ,ઉત્સવ શોધનાર અને ઉજવનારને  

સહ્રદય ,સાનંદ અભ્નંદન !

                        બેલા \૧૪\૧૨\૧૨ 

                          ૧૧.૪૫ એ.એમ 

ચાડિયો

 વરસોથી ઊભો છું અહીં ,

 પંખીઓને ડરાવતો .

કંઈ કેટલાંય વ્હાણા અને દાણા 

 વહી ગયાં મારાં સામેથી .

 થાકી ગયો ,કંટાળી ગયો 

એક જ જગ્યાએ ખોડાઇને !

ક્યારેક તો મને પંખીની જેમ ફરવા મળે !

                    અને 

 ચાડિયો ચાલ્યો નિજ ખેતર છોડીને .

 મળ્યા ,ગાય ,માછલી ,મધમાખી 

 પૂછ્યું રમવા ભમવા ,કિન્તુ ;

 કામગરા સૌ ,છોડી ચાલ્યાં ,એને .

થાકીને છતાં ,ખુશ ચાડિયો ,હરી -ફરી 

આવ્યો પાછો નિજ ખેતરે .- જોયું તો ;! 

ખેતર  તો લડાઈના મેદાન સમ !

ડુંડા પડ્યાં જમીન પર ,અને 

દાણા ગયેલાં ચૂંથાઈ વેરાઈ .

       બિચારો ચાડિયો ! 

રોતો ઊભો રહ્યો ,નવા વર્ષની રાહ જોતો .

ફરી પાક લહેરાયો ;ડુંડા હરખાયાં .

ચાડિયો થયો રાજી રાજી .

              બોલ્યો 

"દાણા ,કણસલાં તમે 

લ્હેરાઓ છો જ્યારે ,જ્યારે ,ટમટમતા તારામાં 

અને ,રીમ ઝીમ નાં તારાનામાં ;

મેઘધનુષી આકાશ નીચે ,

            ત્યારે 

હું રહું છું રાજી રાજી .

મારાં બાળ ! 

હવે તો નાં હટું આહીંથી .

તમે તો મારાં જીવન-સાથી .!

                    બેલા\૮\૧૨\૧૨ 

                      ૪.૦૦  પી એમ.

યુદ્ધ

માનવ જાતે યુદ્ધ અને બુદ્ધ વચ્ચે પસંદગી કરવાની છે .

 ક્ષુલલક જમીનનાંટુકડા ;

 અને આગ લગાડતા તેલના 

          બદલામાં 

 વૃક્ષો,પાણી અને શાંતિ નષ્ટ કરવાનો શો અર્થ છે ? 

 આજે માનવી 

મનની સાચી  શાંતિ ખોઈને 

કોકેન.હેરોઈન અને દારૂમાં 

 શાંતિ ખોળે છે .

વિચાર બીજ શ્રી ગુણવંત શાહની કતારમાંથી મળ્યું છે .

હરાયેલી કોયલ

એક કૂજતી કોયલ ,

વનરાઈમાં અન્ય પંખીડા સાથે 

ફૂદ્કતી અને રમતી  .

આમ્ર ઘટા આખ્ખી ય 

કોયલના કુજનથી અને 

ફળ-ફૂલની ફોરમથી 

મ્હેકતી ,હરખાતી 

   અચાનક 

આવ્યું એક કાળું વાદળ 

હરી વાચા કોયલની 

હરી મ્હેક  આમ્ર ઘટાની 

        અંતે 

હરી જ ગયું ,કોયલને 

   નિજ સંગે .!

વનરાઈનાં પંખીડાં 

ધ્રુજે ,વીસમે ,અને વિચારે ;

હવે ક્યાં  હશે અમારી 

સંગીની ,ભગિની  કોયલ ?

હશે આમ્ર ઘટા વચ્ચે કે રણ વચ્ચે ?

ઓ નિર્દય કાળા વાદળ !

અમે રસ હિન થયાં ,

ગાન હિન થયાં ,વિરહી 

વરસોથી વાટ જોઈ રહ્યાં 

આવે , એના કોઈ સંદેશાની .!

   બેલા\8\12\2012\3.30પી .એમ .

હંસલાને

ઊડી ગયેલા ઓ હંસલા !

       કેવાં છે ;

એ સરોવરનાં  નીર ?

       ને કેવાં  છે ;

એ અપ્સરાઓના ચીર ?

રણઝણતાં નુપૂર ,અને 

ખન ખનતા કંગન !

મખમલી સુર ,ને 

રંગ બે રંગી ઓઢણ ,

      ગમે છે ;

એ લોક અને એ ભીડ ?

અહીંની બેલાની વાડી 

અને સૌરભ ચમેલીની ,

ગુંજન ભ્રમરના ને 

કરતાલી તીડની 

   લોભાવે છે ;

અહીં આવવા ફરી ?

વાટ જોઉં છું .

      બેલા\12 ડીસેમ્બ  .2012\11 .15 પી .એમ .

વિલાપ

લોહીનાં આંસુથી તરબોળ લાલ લાલ 

          એવું આ ટર્કી,

પ્લેટમાં પડ્યું  વિલાપે છે ;

શાં દુષ્કર્મ કર્યાં હશે મેં ?

               કે 

માનવીની જીભનાં ચટાકા માટે 

    ભૂંજાવું પડ્યું મારે ?!

પીંખાવી પીંછા ,મરડાવી ડોક 

મરઘી ય તે આક્રંદે ;;

માનવના હૈયે નાં થતો હાહાકાર ;

અમારાં આ  વધ થકી ?!

એમના બાળ-ટીક્કા બનાવી કોઈ ખાય તો ??

                છતાંયે 

નાં સંતાપ અમ હ્રદયે ,કારણ ;

અમે તો મરીને ય બીજાનાં ઉદર ઠાર્યાં !

છતાં ય માગીએ બસ આટલું ;

હા! ઈશ! નાં દેજે ફરી ;

કદીય અવતાર આવો .

બેલા\થેન્ક્સ ગીવીંગ ની પાર્ટી જોઈને .

11-22-12

જીવન-કથા

આ જીવન શું છે ?

એક કિતાબનાં બે પૂંઠા 

વચ્ચે સમાયેલી એક કથા !

આ કથા જો આવડી વાંચતા;

આ લિપિ જો આવડી ઉકેલતા 

           તો જીવન 

હદ ઓળંગી સમાય "અનહદ"મા 

સુણે ઘંટ નાદ "અનહદ"તણો,

અને થાય એકાકાર બ્રહ્મમાં !.

બેલા\૨૧નવેમ્.\૨૦૧૨\૧૦.૨૦\એ.એમ.

બીજું કાંઈ ન માંગુ

હે શ્યામ!,

મને જગતનું માધુર્ય જોવાની દ્રષ્ટિ આપ ,

મને જીવનની મધુરતા માણ વાની તમન્ના આપ ,

બીજાનાં સું-કર્મો અને સુવિચારો ગ્રહણ કરી ;

તેઓની પ્રતિભાને નમન કરવાની હિમ્મત આપ ,

મારો ગર્વ અને મારું સ્વમાન વચ્ચેનો ભેદ સમજાવ ,

મને તુજ મંઝિલનો પથ બતાવ .

હે પ્રભુ !

મારો અવાજ ભલે ઝીણો છે ;

પરંતુ  ધ્યેય  બળવાન છે ,

મને મારાં ધ્યેય પૂર્તિની શક્તિ આપ .

હું બીજું કાંઈ ન માંગુ .

બેલા\૧૭નવેમ્.\૨૦૧૨\૨.૧૦/પી/એમ 

દુ:ખ -સુખ

માનવીની કર્મ ભૂલનું પરિણામ દુ:ખ ,

ભૂલ વિલંબ વિના સુધારી નવું કર્મ તે સુખ ;

આત્મ શાંતિનું સુખ .

કોઈના દીધાં મળતાં નથી સુખ -દુ:ખ .

વ્યવહારનું સત્ય છે સુખ -દુ:ખ ,

પ્રામાણિક જીવન છે ,તો છે સુખ ;

સત્ય છે તો છે સુખ ,

શાંત -સંતોષી ચિત્ત અર્પે છે સુખ .

                કિન્તુ 

સુખ -દુ:ખ એક આભાસ છે ;

કારણ એ શાશ્વત નથી .

બટકણુ  અને અદ્રશ્ય થતું છે સુખ-દુ:ખ .

વાસ્તવ અને ભ્રમ વચ્ચે

અટવાવે છે સુખ દુ:ખ .

જો ચમકો જલ-બિન્દુની જેમ ;

જે રહે છે કમલ પત્ર પરે ,

તો નાસી   જાશે સર્વ સુખ-દુ:ખ .!

બેલા\૧૮નવેમ્.૨૦૧૨\૪.૫૦.પી.એમ.

ધર્મ-અધર્મ

વિજય -પરાજય ,ધર્મ-અધર્મ ,પુણ્ય-પાપ,

બધુંય એક જ  સિક્કાની બે બાજુ ,

લાખો યહુદીઓને ગેસમાં ગૂંગળાવતો 

હિટલર વિજયી ગણાય ?ધર્મીષ્ટ ગણાય ?

એ તો અહંકારી પરાજિત વ્યક્તિ !

સ્વયમના આત્માનો ,બુદ્ધિમત્તાનો વધ કર્યો !

જાપાન પર અણુબોમ્બ  ઝીંકીને 

ટ્રુમેને અમેરિકાને વિજયી કર્યું ?

એમનો યુદ્ધ ધર્મ ખરેખર ધર્મ ગણાયો ?

                  પરંતુ 

હકીકતમાં શું મેળવ્યું ?

હિટલર ઘાતકી તો ટ્રુમેન શું ?

જો આ બે અધર્મી ,તો 

આતંકવાદીઓ શું ?લાદેન શું ?

આતંકવાદીનો ધર્મ એ 

સમાજ અને દુનિયા માટે અધર્મ .

જેહાદીઓનું પુણ્ય એ માનવ સમાજના અર્થમાં પાપ જને ?

કેટલા બધા સંકળાયેલાં છે આ બધાં ય !

વિવેકબુદ્ધિ વિના નાં કર્મો 

બને અવશ્ય અપ કર્મો !.

ઓ માનવ નેતા !ઈશ્વરદત્ત બુદ્ધિ નો ઉપયોગ કર !

અને સત્ધર્મના રસ્તે પ્રયાણ કર .

અંતરમાં શાંતિ અને મનને આનંદનો ઉત્સવ મળશે .

બેલા]૧૫નવેમ્.૨૦૧૨\૧૧.૪૦પિ.એમ.

નવનીત ,ઘાસ અને જ્ઞાનનું

ગાયું ખાય ઘાસ ,

વાગોળી વાગોળીને 

અર્પે દૂધ સ્વરૂપે ;

દૂધનું દહીં ને દહીની છાસ ;એમાંથી;,

અંતે ઘાસ અર્પે નવનીતનો આસ્વાદ !

રૂખી રૂખી માહિતી તો 

સમજ્યા વિના એ ઘાસ 

માહિતીને વાગોળી વાગોળી 

જ્ઞાનમાં પરિવર્તિત જે કરે ;

જ્ઞાનનું ચિંતન જે  કરે ,

મળે તેને મર્મ માહિતીનો ;

           અંતે 

મર્મ બને નવનીત ,અને ,

મળે બ્રહમ નો આસ્વાદ !

બેલા\૧૬નવેમ.૨૦૧૨\૮.૧૫.એ.એમ 

ઉજાગરા

મારે તો જનમ જનમ નાં ઉજાગરા રે !

જીભ રટેએક જ નામ ;

ક્યાં છે મારાં શ્યામ સાંવરા રે !?

મારાં દિન તો દુભાયેલાં રે !

રાત રઝળે ,જ્યમ હરાયું ઢોર ;

ચાંદ-સૂરજ ઉગ્યા ને આથમ્યાં રે ;

તારલિયાના દીવા થયાં ઝાંખા રે !

ઓલી ગોપીયું ય તે જોતી'તી વાટ ,

જ્યારે કાં'નો જાતો'તો ચરાવાને  ગાય ;

વ્રજની રજે ભર્યો કાનુડો આવતો ,

ને ફેલાતાં કેશ ઘુંઘરાળા રે !

રજ એ રજસ ને કૃષ્ણ-કેશ તે  તમસ ,

જાણી ,ગોપી વહાવે જળ ધારા રે !

ધુવે રજસ-તમસને ,ને દિપાવે ;

કાં'નાં ના સત્ નાં  ચહેરા રે !

દૂર કરુ  રજ,જે છે રજસ 

કૃષ્ણ કેશ છે રે તમસ 

જરા ઢુંકડા આવો મારા કાં'ન કુંવર ;

મારે નવરાવી ,જોવા છે સતના ચહેરા  રે !

ગોપીયું સંગ હું યે રાચું ,

જોઈને એ સતનાં અજવાળા રે !

"બેલા",જનમનાં ગયાં ઉજાગરા ;

તને મળ્યાં રસ-રસિયાના સથવારા રે !

બેલા\૧૫નવેમ્.૨૦૧૨\૩.૧૫.પી.એમ.

પ્રાર્થના પ્રતીક્ષાની

વિરહની આ પાનખરમાં 

હૈયામાં બેઠેલ કોયલ ,

ચીસો પાડીને ગાય છે ;

મનનું પંખી જોજનો દૂર સુધી 

ઊડી ઊડીને પછડાય છે ,

જીવન સાગરનાં જળની લહરીઓ 

તટની રેતી ઉપર 

હૈયા ફાટ રડે છે ;

       અને 

અસહાય એવી મારી કોરી આંખો 

ડંખતા દિલે , તારી નિષ્ઠુર લીલા નિહાળે છે ;

          પરંતુ 

ઉરમાં છે એક આસ ;

ઋતુ બદલાશે ,અને 

વસંત ના વાયરા વાશે .

મારાં મૌનને વાચા મળશે ,

જે ,હૈયાની કોયલને ગુંજતી કરી 

મન-પંખી સાથે ,ઊંચે ઊંચે ઊડી

જોજનોની વીંધી પેલે  પાર ,

તને પામશે ,અને ,હર્ષનાં આંસુ સારશે .

સાંભળી ખરી કે ?મારી પ્રતીક્ષાની પ્રાર્થના ,તેં ?!

બેલા\૧૧નવેમ્.૨૦૧૨\૪.૫૦.પી.એમ.

વૃક્ષ

વૃક્ષની છાંયના સથવારે જન્મેલાં બુદ્ધ ,

વૃક્ષની છાંયનાં સથવારે જ્ઞાન-પ્રાપ્ત બુદ્ધ ;--અને ;--

વૃક્ષની છાંયનાં સથવારે મહા નિર્વાણ પામેલા બુદ્ધ 

        ચીંધે છે એક બિન્દુ.

વૃક્ષ તો જીવન સમગ્રનો  આધાર છે .

વૃક્ષ છે તો વરસાદ છે .

વૃક્ષ છે તો અનાજ છે .

વૃક્ષ છે તો છાંય છે .

--------તો પછી -----

શા માટે ?શા માટે ?

મોટી મહેલાતો અને કારખાનાઓ માટે 

વૃક્ષનું નિકંદન થાય છે ?

જીવનને તરબતર કરનાર ઓ વૃક્ષ !

તને બોધી -વૃક્ષ તરીકે ફરી સ્થાપવા 

આવશે ફરી ક્યારેક બુદ્ધ ?

બેલા\૯ઓક્ટો.૨૦૧૨\બપોરે ૧૨.૦૦ 

બારી અને છીંડું

બારણાં ને દીવાલની ભાઈબંધી 

     બારી પાડે છીંડું ,

વાડ અને ઝાંપલીની ભાઈબંધી 

      તોડે તેને છીંડું .

બંધ બારણાની દીવાલો પછવાડે 

    બની રહી એક ગુફા ,

ગુફા મહીં નાં તપસ્વી રહેતાં

ત્યાં  તો બંદી-સંસારી વસતાં!

ઝાંપલી તો વ'એ વાતું કરે 

ને બારણાં વા'ને ઠેલે ,

વા' માટે તરસતાં જીવો 

શ્વાસ ભરતાં બારી વાટે !

ઉઘાડી વાડ  ને ઉઘાડું છીંડું 

આભ સાથે એ રમતાં 

માનવીએ રચી બારીઓ 

જે આકાશને સંઘરતા !

હૃદયની બંધ દીવાલોને 

હશે જો ભાવનાની બારી ,

સર્વ-ધર્મનાં ઐક્ય સાથે 

સુગંધ ભક્તિની લાવશે તાણી !

બેલા\૯ નવેમ.\૨૦૧૨\૧.૧૦.પી.એમ 

સૂરનું મિલન

હું જો તારાં સુરમાં મારો સૂર ભેળવી શકું ;

હું જો તારી સાથે મારું ગીત ગાઈ શકું ,

તો,હે શ્યામ!આ ભવ સાગર સહજ તરી શકું .

હું જો તારી પ્રકૃતિને વધાવી શકું ;

હું જો રજસ-તમસના જાળા તોડી શકું,

તો ,હે શ્યામ!તારું સત્ય પામી શકું .

હું જો અહમના ગર્વથી પર થઇ શકું ;

હું જો શુદ્ધ ભાવનાથી આરાધના  કરી શકું ,

તો ,હે શ્યામ!તને ખુદને પામી શકું .

                    કિન્તુ 

તારી રચેલી આ સૃષ્ટિમાં ,અને ,

તારી માયાની ભુલભુલામણીમાં ,

ક્યાં?, ક્યારે?અટવાઈ જવાય છે 

તે જ સમજાતું નથી !

તો ,હે શ્યામ!હું શું કરી શકું ?

એટલી સમજણ જો આપે ,તો ,

હે શ્યામ!હું તારી સાથે 

તારાં સુરમાં ,તારાં ગીત ગાઈ શકું .

બેલા\૩૦ઓક્ટો.૨૦૧૨\૯.૩૦.એ.એમ.

ધૂપસળી

 

તારો સહવાસ ગયો ,ને ,શ્યામ!

તારાં પ્રેમની સુગંધ રહી મારી સાથે .

તારી સુગંધને મારી કાયામાં વણી,

અને બળતી રહી યાદમાં તારી ;

હું તો બળી ગયેલ એક ધૂપસળી !

મારી રાખમાંથી ય પ્રસરાવતી સુગંધ ,વળી .

એજ સુગંધના સથવારે 

સહુને દોરતી તવ પગથારે .

વ્હાલા શ્યામ!

એ ધૂમ્રસેરની સુવાસે ખેંચાઈને 

ફરી મળવા આવશોને ?

બેલા\૨૯ઓક્ટો.૨૦૧૨\૬.૪૫પિ.એમ.

નવલાં નોરતાં

નવલાં નોરતાંનાં દિન આવિયા રે ,મા અંબિકા 

રુડે ગરબે રમવાને નીસર્યાં રે        મા અંબિકા .

માએ ગગનનો ગરબો લીધો રે      મા અંબિકા .

માંહી રત્નનો દીવડો કીધો રે         મા અંબિકા .

એનાં કિરણોનાં તેજ ટમટમતાં રે   મા અંબિકા .

એ તેજે તે પથ અજવાળિયા રે      મા અંબિકા .

આ જીવડો એ પથ પર દોડતો રે   મા અંબિકા .

તારો તારલિયો પાલવ પુકારતો રે મા અંબિકા .

તારાં વ્હાલ ભર્યાં અંકમાં છુપાયો રે મા અંબિકા .

ગરબો "બેલા"નાં ફૂલથી વધાવ્યો રે મા અંબિકા .

                  બેલા\૨૪ઓક્ટો.૨૦૧૨\૯.૩૦.એ.એમ.

એક વાત

શ્યામ !મારે કરવી છે તમને એક વાત ,

જો સાંભળો તો માનું ઉપકાર .

હું તો જનમ જનમથી કરું તમને પ્યાર ,

અને ચહું તવ આંખોમાં મારો નિવાસ .

તારી હસાવી હસતી રહી છું ,

તારી રડાવી રડતી રહીશ હું .

મારા આંસુથી નાં વિચલિત થઈશ તું ,

એને વહેવા દેજે અનરાધાર.

તારી મોકલી હું આ જગમાં  આવી ,

તારી બોલાવી હું વળીશ પાછી .

આ માયામાં મેલી તેં મને મ્હાલતી ,

હવે અટવાવી છે મઝધાર .

વાટડી જોતી તારી હાકલની ,

માળ સાહી હાથમાં "બેલા" માલણની .

ક્યારે બોલાવે તું પ્યારનાં ઈજ્હારથી ,

છેડીને સુરીલી તાન તારી મુરલીથી .

                     બેલા\૨૬ઓક્ટો૨૦૧૨\૩.૫૦.પી.એમ.