હિંડોળો

 

કા'નો ઝૂલે હિંડોળા ખાટ,
હળવેથી ઝોલો દેજો રે.
સાથ શોભે શ્રીજી, ધરી હાથ,
હળવેથી ઝોલો દેજો રે.

ચંદનકાષ્ટનો ઝૂલો રળિયામણો,
કોતરકામનો પોપટ હુલામણો;
મયુર-ટહુકા એ સાથ પુરાવ્યો,
ઝૂલાવો શ્રી-હરિની ખાટ--- હળવેથી....

શ્રાવણ સરવડાનો ઝણકે તંબુરો,
વીજ સંગે આજ ગાજે છે હાથિયો;
ઊડે, રાધે શ્યામનો હાસ્ય ફુવારો,
ઝૂલાવો શ્રી-હરિની ખાટ---હળવેથી....

કુંજવનેથી વાયુ લહેરાતો,
લલિતાસખિનો સાદ ખેંચી લાવતો;
"બેલા"ચમેલીની સૌરભ પ્રસરાવતો---હળવેથી...

કા'નો ઝૂલે હિંડોળા ખાટ, હળવેથી ઝોલો દેજો રે.
8/2/2026

सावन का झूला

 

कन्हैया झूले झूला,जरा हौले झोंका दीज्यो।
राधिका झूले झूला, जरा हौले झोंका दीज्यो।

कुंजवन की बगिया में झूला बांध्यो है,
ललितादिक सखियों सुंदर सजायो है;
पवन मंद लहेरायो--जरा हौंले..

सावन की रमझीम की तान लगी है,
नन्हे नन्हे बिन्दु की लडी बनी है;
राधेश्याम मंद मुसकाये-जरा हौंले..

मोर बपैया सूर पुरावे,
गोप गोपियां ढोल बजावे;
वृंदावन खील ऊठा है--जरा हौले..


"बेला,"चमेली, चंपाफूल लाये,
हसी हसी राधा के बाल सजाये:
वनवासी लेते बलैया--जरा हौले
कन्हैया झूले झूला ,जरा हौले झोंका दीज्यो।
7/31/2026

લાગણીઓ

આ લાગણીઓને ક્યાં જઈ ને બાંધુ?

ઉછળતા ઊર્મિ તરંગોને ક્યાં લઈ સમાવું?
જીવન સાગરમાં ડોલતી નાવને ક્યા લંગરથી લાંગું?
શામળા ! હવે તો તારાં હલેસા ને પતવાર માંગું.
લાગણી ને ઊર્મિના ફડફડતા શઢને તારે કુવાથંભે બાંધુ.
ક્યારે આવે તું બેલી થઈ ને તારવા, આ "બેલા"નું નાવડું?

બેલા - એપ્રિલ - 2026

स्व. श्री राकेशजी को श्रद्धांजलि

 

हे प्रभु ! इतने उत्सुक थे ,

मिलने ,दोस्त, राकेश से? ! 

तो , वहीं  मिल लेते , चन्द्रमा से ! 

वो भी तो राकेश ही है  - अधिपति - हैं  नक्षत्रों के ? ! 

वैसे तो कहते हो ,ज्योति है मेरी राकेश में ;

तो फिर क्यों भेजे यमराज को पाश लेके ? 

वहीं    मिल लेते चन्द्रमा से ,

और सुकून राकेश-मिलन का ले लेते ! 

काहे दूर किया अज़ीज़ो से ?

और "बेला" चमन मुरझाया फूलों  से ?! 

अब बुला ही लिया है तो , 

रखना , शाश्वत शान्ति और उर्ध्व गति में !;

बाहें  फैला के बसा लेना अपने ह्रदय में  ! 

                                       ७/१/२०२६ 

                                          ३.०० पि.एम्.  

लुभावन बंसी

 

कान्हा तेरी बंसी मुझको लुभाये ,

तिरछी नजरिया चैन चुराए ;

मधुर मुस्कान मन को भावे ,

चोरी चोरी तेरे पास बुलाये | 

जमुना तट  और बंसी वट पे ,

कदम्ब वृक्ष और पूनम की रातें ;

बरबस मुझको खिंच ले आये ,

देखती रहूं मैं  आँखे बिछाये ,

पीती रहूं शाश्वत सुधारस ये ,

ओर  "बेला" संग डोलूं बिन पलक झपकाए |         

                                   २१/१२/ २०२५ 

                                       ११. १५ ए।  एम् 

શ્રી તુષાર શુક્લાનું એક કાવ્ય, "પપ્પા હિંચકે બેસી રડે " ના જવાબમાં

ઉંમર વધી, ઘરડાં  થયાં ,

પણ વૃદ્ધ થયાં  નહીં ,તમે  ! 

સમજણ કેરી બુદ્ધિ વડે ,

કાં ન રહેતા આવડે ?! 

પેઢી બદલાઈ, બદલાઈ રહન-સહન હવે ,

નવું પેઢી સાથે મેળ  કરવો પડે  ! 

જૂની આદતો છોડી ,નવા સીરા  પકડવા પડે ;

એવા પપ્પા ક્યારે ય હિંચકે બેસી ન રડે  ! 

                   અને પુત્રને 

પપ્પા બગીચે બેસે કે મંદિરે ,

પુત્રને શું ફરક પડે ?

ઘરમાં તો તમને મોકળાશ જ મળે ! 

 પછી , શાને ખોટી કચ કચ કરે ? ! 

                           ???