મારા શબ્દોના સહભાગીઓ,આજે જીન્દગીમાં સૌ પ્રથમ જે કાવ્ય લખ્યું હતું તે આમાં લખું છું.
શાળામાં ગુજરાતી વિષયમાં સ્વ.કવિ -જે અમારાં ગુજરાતીના શિક્ષક હતાં-; શ્રી પ્રહલ્લાદ પારેખે
કવિતાનો એક પ્રકાર "છંદ" શીખવ્યો.ત્યાર પછી આ કાવ્ય લખ્યું.
સખીને (હરિગીત )
ઓ ! આમ આ મારી સખી
મુજથી જતી દૂરે રહી ;
આ પ્રેમ-સિંધુમાં મને
અટવાતી એ મૂકી ગઈ .
હા !કેમ હું જીવી શકું તારાં વિના મ્ધુભાષીણી ?
મારું નથી આ જગ મહીં ;કોઈ ,સખી તું ક્યાં ગઈ ?
તુજમાં રહી મારી સખી ,આ જીવનને હું ગાળતી ,
તારાં જતાં ,એ જીવનને ,આજે રહી હું બાળતી !
ના આવશો કોઈ ,મને એ આગથી રક્ષવા ,
મારે નકી જ જાવું રહ્યું ,મારી સખીની સંગમાં !
* * * * * * * * * * *
તારી સમીપ આવી ગઈ છું,પ્રાણ પ્યારી ઓ સખી !
આ પ્રેમ દોર લાવી ઊભી ,મુજને અહીં એ છે નક્કી .
તુજ સાથ જીવી અહીં રહું ,એ ભાગ્ય મારું માનતી,
આ મિલનથી થઇ મુક્ત ,ક્યાંયે સખી તું ના જતી .
બેલા \૧૯૫૨